اخبار سلاجقه روم ( به انضمام مختصر سلجوقنامه ابن بيبي ) ( فارسى ) — الصفحة ٥١٦

از كتاب « ولدنامه » « * »

نتوان گفت در ره آن سلطان * كه چها داده با كهان و مهان

چه كراماتها كه در هر شهر * مىنمود آن عزيز و زبدهء دهر

گر شوم من بشرح آن مشغول * فوت گردد از آن سخن مأمول

سالها آن تمام خود نشود * همه عمرم در آن حديث رود

لازم آمد از آن گذر كردن * وز مهمات خود خبر كردن

آمد از كعبه در ولايت روم * تا شوند اهل روم ازو مرحوم

از همه ملك روم قونيه را * برگزيد و مقيم شد آنجا

بشنيدند جمله مردم شهر * كه رسيد از سفر يگانهء دهر

همچو گوهر عزيز و ناياب است * آفتاب از عطاش پرتاب است

نيستش در همه علوم نظير * هست از سرهاى عشق خبير

رو نهادند سوى او خلقان * از زن و مرد و طفل و پير و جوان

آشكارا كرامتش ديدند * زو چه اسرارها كه بشنيدند

همه بردند از او ولايت‌ها * همه كردند ز او روايت‌ها

چند روزى برين نسق چو گذشت * كه و مه مرد و زن مريدش گشت

بعد از اين هم علاء دين سلطان * ز اعتقاد تمام باميران

آمدند و زيارتش كردند * قند پند ورا ز جان خوردند

گشت سلطان علاء دين چون ديد * روى او را بعشق و صدق مريد

چونكه وعظش شنيد شد حيران * كرد او را مقام در دل و جان

ديد بسيار ازو كرامتها * يافت در خويش ازو علامتها

كه نبد قطره‌ايش اول از آن * روى كرد و بگفت باميران

چون‌كه اين مرد را همىبينم * مىشود بيش صدقم و دينم

دل همىلرزدم ز هيبت او * ميهراسم بگاه رؤيت او

همه عالم ز ترس من لرزان * من ازين مرد چيست يا رب آن

هيبتى مىزند از او بر من * كه از آن لرزه ميفتد در تن

شد يقينم كه او ولى خداست * در جهان نادر است و بيهمتاست

دائما با خواص اين گفتى * روز و شب در مدح او سفتى

بعد دو سال از قضاى خدا * سر ببالين نهاد او ز عنا

شاه شد از عناى او محزون * هيچ ازين غصه‌اش نماند سكون

آمد و شست پيش او گريان * با دو چشم پرآب و دل بريان

گفت اين رنج هم ازو زايل * شود ار هست حق بما مائل

گر شود نيك بعد از اين سلطان * او بود من شوم رهيش از جان