اخبار سلاجقه روم ( به انضمام مختصر سلجوقنامه ابن بيبي ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٢٦
صورت فتحنامه كه وجود نداشت آنچه بآقسرا آوردند بر اين نسق بود
شرف الدين خطير نيز بىآنكه تحقيق آن خبر كند در آن شطارت بصر بصيرتش چنان فرو بست كه بتعجيل تمام فتح‌نامها ببلاد و ولايات روان كرد .
صورت فتحنامه كه وجود نداشت آنچه بآقسرا آوردند بر اين نسق بود
صورت فتحنامه كه وجود نداشت آنچه بآقسرا آوردند بر اين نسق بود
بسم اللّه الرحمن الرحيم ، قضاة و ائمه و نواب و كارداران و اهالى آقسرا احماها اللّه تعالى و مكنهم بپرسش حضرت سلطنت ما مخصوص باشد و بدانند كه رسولان و قصاد متواتر رسيدند كه سلطان الخافقين صاحب القبلتين ركن الدنيا و الدين الملك الظاهرا على اللّه كلمته با عساكر منصور نامحصور نهضت فرمود و مقدمهء عساكر اسلام بممالك محروس ما بيرون آمدند و موكب همايون سلطنت ما بر عزم استقبال پادشاه اسلام خلد اللّه ملكه از محروسهء نكيده روانه شد ، چون بنواحى قراحصاريواش وصول افتاد ، قصاد خبر آوردند كه مخالفان دولت ما جمعيت كرده با لشكر ملاعين به قصد مسلمانى و مسلمانان توجه نموده بودند ، چون حسن حفظ يزدانى كلأت لطف ربانى كفيل و ناصر بود بر وفق نص ( ان الدين عند اللّه الاسلام ) امداد فتح و ظفر ظاهر شد و بر مقتضاء حديث نبوى عليه السلام كه ( ان لهذا الذين على رأس كل ماته سنه ربا ينصره ) ، عساكر اسلام بموضع آبلستان با ملاعين كفار مقابل افتاده‌اند و قدم صدق در بادييهء نهاده ، بيشتر آن مخاذيل و ملاعين خاكسار را علف شمشير آبدار گردانيده‌اند و در عقب بعضى كه مانده بودند و منهزم گشته روانه شده‌اند و پروانه مفسد و صاحب معتز خاين در قيد خزى و خسار اسار گرفتار شدند و موكب سلطنت ما بعزم پادشاه اسلام مسارعت نمود ، رجا بفيض فضل ربانى عز شانه وثوقى تمام دارد كه روزبروز اعلام اسلام اعلاء يابد و مبانى دين مشيد و قواعد كفر و ضلالت منهدم گردد و شرر كفار ملاعين اباد اللّه خطرهم و فرق دهمان هم به كلى منطفى گردد ، مىفرماييم كه بدين موهبت عظيم و عطيت كريم كه در ابتداء مسلمانى را كرامت شد استبشار و استظهار افزايند و اين بشارت را در شهر و ولايت منادى كنند تا كافهء رعايا بفراغت بمهم و مصلحت خود مشغول شوند و بدعا بيفزايند ان شاء اللّه تعالى . القصه بامداد اين فتحنامهء مزور به اطراف فرستادند شبانگاه كه آفتاب از اين بام لاجورداندود پشت به ديوار مغرب فرومىكرد شاه‌زاده قنغرتاى با نوينان توقو و توداون در نواحى قراحصار يواش با لشكر بىشمار پيرامن مخيم سلطان درآمدند و گرد خيمهء شرف الدين خطير حلقه‌وار دايره كردند ، روزگار مكار از امرايى كه در آن حركت همداستان بودند اول ضرر و آسيب خطر از ولد خطير درگرفت ، تقدير كه منقلب احوال است جمع سلامت آن قوم بتكسير رسانند ، عقلا گفته‌اند و اين شيوه خلل خود ظاهر است كه هر پادشاه را كه پيش‌كار ظالم باشد و پرگاروار قدم بر جادهء راستى ثابت ندارد پادشاه را از دايرهء عدل و صواب زود بدراندازد چه هر نيكوكارى كه بدكردارى به دو راه يافت او را از جادهء نيكوكارى زود گم‌راه گرداند . فى الجمله عقاب شوكت شرف الدين خطير را كه مگر از آفت زمانه رست اما چون پر و بال بشكست و بحيلت و چابكى