اخبار سلاجقه روم ( به انضمام مختصر سلجوقنامه ابن بيبي ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٠
ذكر عزيمت سلطان علاء الدين به طرف قونيه « * »
جهانگير طلوع كرد و از آواء ناى و دراى زمين و زمان را خفقان بر دل و جان ظاهر شد عقاب چتر همايون بر خورشيد سلاطين پر و بال اقبال گشاده و سايهء دولت گسترده و پانصد سرهنگ از قزوينى «
a
» و ديلمى و فرنگ هر يكى از نازلهء آسمانى بىآزرم‌تر و از مرگ ناگهانى بىشرم‌تر در ركاب مالك الرقاب دوان شده صد بيست نفر جاندار غضنفر فر گرگين كين گيو حفاظ شمشيرهاء زرّين چون قلادهء جوزا حمايل كرده و بر يمين و يسار دست در فتراك سلطان زده چون نزديك شهر رسيدند امرا همه پياده شدند و امير چاشنى گير دامن قبا در كمر زده عنان جهانگشاى سلطان گرفته مى رفت ادْخُلُوها بِسَلامٍ «
b
» خوانان در شهر شد مخدّرات قدسى سر از منظرهء مينا برآورده وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا «
c
» مىگفتند سلطان رَبِّ أَنْزِلْنِي [ مُنْزَلًا ] مُبارَكاً «
d
» بر زبان مبارك رانده پاى بر دست كامرانى نهاد و تكرار الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَنا وَعْدَهُ و رَبِّ قَدْ آتَيْتَنِي مِنَ الْمُلْكِ را «
e
» بتلاوت رسانيد و دعا رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ «
f
» لازم شمرد چون نور در بصر و قيمت در جوهر در دل و جان سرير متمكّن ميشد
ز نامش لبّ سكّه پرخنده گشت * دل منبر از ياد او زنده گشت
به دو رونق دين‌بازى فزود * زمين بر فلك سرفرازى نمود « * »
آنگه خوان نهادند و برداشتند و بزم آراستند و نواء ناى و جلاجل
a . فروتنى P b KOr . 15 , 46 . c Kor . 19 , 6 . d Kor . 23 , 30 . e Kor . 39 , 74 et 12 , 102 . f Kor . 27 , 19 . * الاوامر العلائيه ص 218