انقلاب مشروطيت ايران ( فارسي ) — الصفحة ٣٤٥

يادداشت شمارهء 9 ( در مورد شيخ احمد ( ( روحى ) ) كرمانى و دو همراه وى )

بيآزرد و افسرد و از خود براند ، * بگيتى بجز نام زشتى نخواند ،

تو اى شه چنين راه دين سد مكن ، * بخيره همى نام خود بد مكن ،

كه ناگه برآرى دلم را ز جاى ، * همه دودمانت برآرم ز پاى ،

بگويم سخنهاى ناگفتنى ، * بسنبم گهرهاى ناسفتنى ،

كه چون بود بيخ و تبار قجر ، * چگونه بشام آوريدند سر ،

بتاتار بهر چه آميختند ، * ز شام از براى چه بگريختند ،

مرا هست تاريخى اندر اروپ ، * بقوّت فزونتر ز توپ كروپ ،

مبادا كه آن نامه افشان شود ، * كه بيخ و تبارت پريشان شود ،

همان به كه خاموش سازى مرا ، * ز كينه فراموش سازى مرا ،

همى خواستم تا كه اسلاميان ، * بوحدت ببندند يكسر ميان ،

همه دوستى باهم افزون كنند ، * ز دل كين ديرينه بيرون كنند ،

مر اسلاميان را فزايد شرف ، * نفاق و جدائى شود بر طرف ،

در اسلام آيد بفرّ حميد ، * يكى اتّحاد سياسى پديد ،

شود ترك ايران و ايران چو ترك ، * نماند دوئى در شهان سترك ،

همان نيز دانندگان عراق ، * بسلطان اعظم كنند اتّفاق ،

ز دلها زدايند اين كينه زود ، * نگويند سنّى و شيعى كه بود ،

و زان پس بگيرند گيتى به زور ، * ز جان مخالف برآرند شور ،

ابا چند آزاده مرد گزين ، * نبشتيم بس نامهاى متين ،

روانه نموديم سوى عراق ، * كه برخيزد از عالم دين نفاق ،

بنيروى دادار جان‌آفرين ، * همه برنهادند امضا برين ،

ببخشيد حسن‌اثر نامه‌ها ، * كه خام و نپخته نبد خامه‌ها ،

سپاسم ز يزدان پيروزگر ، * كه اين نخل امّيد شد بارور ،

نوشتند ز ايران و هم از عراق ، * كه از دل بشستيم گرد نفاق ،

همه جان فداى شريعت كنيم ، * بسلطان اسلام بيعت كنيم ،

گذاريم قانون بيگانگى ، * بگيريم آئين فرزانگى ،

ازين پس همه كفر سازيم پست ، * بياريم گيتى سراسر بدست ،