نفس المهموم ( دمع السجوم ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٤٤

فصل پنجم / روانه كردن عمر سعد اهل بيت را از كربلا به كوفه

حال آن اثر ظاهرتر شود و كار بالا گيرد .

مترجم گويد : اين حديث از اخبار غيب و از معجزات ائمّه عليهم السّلام است و از آن زمان كه اين حديث در كتب مدوّن گشته است تاكنون بيش از هزار سال گذشته و مصداق آن محقّق گرديده است : « ليهلك من هلك عن بيّنة و يحيى من حىّ عن بيّنه » .

چو بر مقتل رسيدند آن اسيران * به هم پيوست نيسان و حزيران

[ 1 ] يكى مويه كنان گشتى به فرزند * يكى شد موكنان بر سوك دلبند

يكى از خون به صورت غازه مىكرد * يكى داغ على را تازه مىكرد

به سوگ گلرخان سرو قامت * بپاگرديد غوغاى قيامت

نظر افكند چون دخت پيمبر * به نور ديدهء ساقى كوثر

بناگه نعرهء « هذا اخى » زد * به جان خلد نار دوزخى زد

ز نيرنگ سپهر نيل صورت * سيه شد روزگار آل عصمت

تو را طاقت نباشد از شنيدن * شنيدن كى بود مانند ديدن

[ 1 ] يعنى : اشك و خون . نيسان ماه ريزش باران است و حزيران موسم جوشش خون و حجامت .