نفس المهموم ( دمع السجوم ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٢٠

در شهادت طفل شيرخوار

خسرو دين را سر بريده اندر طشت * جلوه‌گر ، هم حريمش در بدر

كافرى را بر بتارك راست تاج زرنگار * شرم دار ، شرم دار آزرم دار

آن لب و دندان كه با دندان و لب مير عرب * روز و شب مىمكيدى با عجب

خستش از چوب جفا بيشرم روئى باده خوار * شرم دار ، شرم دار آزرم دار

نو عروسى را ز جعد عنبرين كحلى ثياب * دل كباب ، ز آتش غم جان بتاب

بامداد وصل دامادى چو شام هجر تار * شرم دار ، شرم دار آزرم دار

شد به خون آغشته آن كاكل كه در هر صبح و شام * ز اهتمام ، با هزاران احترام

روح قدس از سنبل حورش برافشاندى غبار * شرم دار ، شرم دار آزرم دار

هر طرف نورسته سروى را خط زنگارگون * غرق خون ، نخل قامت سرنگون

هر طرف نالان تذروى را خروش زارزار * شرم دار ، شرم دار آزرم دار

گلشنى كش باغبانى كرد فخر كائنات * بىثبات ، از سموم حادثات

عندليبانش پراكنده بهر شهر و ديار * شرم دار ، شرم دار آزرم دار

وه چه زرّين بال مرغان كز سرابستان دين * بر زمين ، بال پر در خون عجين

وه چه شيرين بر درختان كز جفا بىبرگ و بار * شرم دار ، شرم دار آزرم دار