نفس المهموم ( دمع السجوم ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٩٢

شهادت مولانا العبّاس بن امير المؤمنين عليه السّلام

و اول قصيده اين است :

جمعت في صفاتك الاضداد * فلهذا عزّت لك الانداد

زاهد حاكم حليم شجاع * فاتك ناسك فقير جواد

خلق تخجل النّسيم من اللّطف * و باس يذوب منه الجماد

و مناسب اين مقام جد من مرحوم آخوند ملّا غلامحسين گويد : براى ذكر آن مرحوم و طلب مغفرت ثبت افتاد .

در استقبال قصيدهء سنائى گويد :

خوش بود زين خاكدان تيره دل برداشتن * چشم جان روشن ز خاك كوى دلبر داشتن

خاكدانى بيش نبود اين سراى شش درى * روبه‌آسا چند جا در كاخ شش در داشتن

زين خراب آباد دل بگسل كه بايد مر تو را * روى دل زين شهر سوى شهر ديگر داشتن

تا اينكه گويد :

دين داور مهر حيدر مهر حيدر دين وى * دين داور كى توان بىمهر حيدر داشتن

ابلهى بنگر خران چند را در روزگار * ديده پوشى از مسيحا چشم بر خر داشتن

برتر از اين ابلهى چه بود بر داناى راز * مصطفى بگذاشتن بوجهل ابتر داشتن

غول وانشناختن از خضر و ابليس از سروش * آدم و ابليس را همسنگ و همسر داشتن

ابلهى باشد حباب سست پى را در شنا * هم ترازو با نهنگ كوه پيكر داشتن

آن خران را اين خران شايستهء مهرند و بس * مر خران را بايد از خر مهره زيور داشتن

كو مگس را پرّ طوطى پشّه را فرّ هماى * يا خراطين را چو روح القدس شهپر داشتن