نفس المهموم ( دمع السجوم ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٧٩
شهادت اولاد امير المؤمنين عليه السّلام
نداشتند و تقديم و تأخير فقط در ذكر است .
( 1 )
شهادت اولاد امير المؤمنين عليه السّلام
شهادت اولاد امير المؤمنين عليه السّلام
( ارشاد ) چون عبّاس بن على عليه السّلام بسيارى كشتگان اهل بيت بديد با برادران مادرى خود عبد اللّه و جعفر و عثمان گفت : اى فرزندان مادر من پيش رويد تا من اخلاص شما را در راه خدا و رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ببينم شما را فرزند نيست ( تا غم فرزند خوريد ) پس عبد اللّه پيشتر رفت و كارزارى صعب كرد او و هانى بن شبيث حضرمى دو ضربت ردّ و بدل كردند و هانى او را بكشت . و در مناقب اين رجز براى او ذكر شده است :
انا ابن ذى النّجدة و الافضال * ذاك علىّ الخير ذو الفعال
سيف رسول اللّه ذو النّكال * فى كلّ يوم ظاهر الاحوال
و ابو الفرج روايت كرد كه : او آن روز بيست و پنج‌ساله بود پس از وى جعفر بن على پيش سپاه رفت . و در مناقب گويد : اين رجز مىخواند :
انّى انا جعفر ذو المعالى * ابن علىّ الخير ذى النّوال
ذاك الوصىّ ذو السّنا و الوالى * حسبى لعمّى شرفا و خالى
احمى حسينا ذا النّدى المفضال
( 2 ) ( ارشاد . طبرى . ابو الفرج ) هانى بن شبيث به روى تاخت و او را بكشت . و ابو الفرج از ابى جعفر محمد بن على عليه السّلام روايت كرده است كه : خولى بن يزيد اصبحى جعفر بن على عليه السّلام را شهيد كرد .
و ابن شهر آشوب گويد كه : خولى بن يزيد اصبحى تير بر شقيقه يا چشم او افكند . ( مترجم گويد : خولى به ضمّ خاء غلط است و صحيح آن به فتح خاء و فتح واو و تشديد ياء است بر وزن جدلىّ ) .
و عثمان بن على عليه السّلام به مبارزت بيرون آمد و مىگفت :
انّى انا عثمان ذو المفاخر * شيخى علىّ ذو الفعال الظّاهر
هذا حسين سيّد الاخاير * و سيّد الصّغار و الاكابر
و بيست و يك‌ساله بود و راهى را كه دو برادر برفتند او نيز برفت .