نفس المهموم ( دمع السجوم ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٩

فصل بيست و يكم / به ميدان رفتن اهل بيت امام حسين عليه السّلام و كشته شدن آنها در ذكر ابو الحسن على بن الحسين عليه السّلام

( 1 )

فصل بيست و يكم / به ميدان رفتن اهل بيت امام حسين عليه السّلام و كشته شدن آنها در ذكر ابو الحسن على بن الحسين عليه السّلام

فصل بيست و يكم / به ميدان رفتن اهل بيت امام حسين عليه السّلام و كشته شدن آنها در ذكر ابو الحسن على بن الحسين عليه السّلام

چون ياران امام عليه السّلام كشته شدند و غير اهل بيت او كس نماند و ايشان فرزندان على عليه السّلام و جعفر طيّار و عقيل و اولاد امام حسن عليه السّلام و اولاد خود آن حضرت عليه السّلام بودند گرد هم آمدند و يكديگر را وداع كردن گرفتند و دل بر مرگ نهادند . و مناسب حال ايشان است اين ابيات :

قوم اذا اقتحموا العجاج رايتهم * شمسا دخلت وجوههم اقمارا

لا يعدلون برفدهم عن سائل * عدل الزّمان عليهم اوجارا

و اذا الصّريخ دعاهم لملمّة * بذلوا النّفوس و فارقوا الاعمارا

آييد تا بگرييم چون ابر در بهاران * كز سنگ گريه خيزد وقت وداع ياران

لو كنت ساعة بيننا ما بيننا * و شهدت كيف نكرّر التوديعا

القيت انّ من الدّموع محدّثا * و علمت انّ من الحديث دموعا

( 2 ) و كعب بن مالك گفت :

قوم علا بنيانهم من هاشم * فرع اشمّ و سؤدد و ما ينقل

قوم بهم نظر الاله لخلقه * و بجدّهم نصر النبىّ المرسل

بيض الوجوه ترى وجوه اكفّهم * تندى اذا اعتذر الزّمان الممحل

و شيخ فاضل المعى على بن عيسى اربلى از كتاب معالم العترة از عوام بن حوشب روايت كرده است گفت : اين حديث به من رسيده است كه : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به چند تن از جوانان قريش نگريست رويها مانند شمشير پرداخته و صيقل زده درخشان و در روى آن حضرت