نفس المهموم ( دمع السجوم ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٠

سويد بن عمرو بن ابى المطاع

چشم من آنگاه سر پسر را به جانب مردى پرتاب كرد و او را بكشت و ديرك چادر برگرفت و بر آنها تاخت و مىگفت :

انا عجوز سيّدى ضعيفه * خاوية بالية نحيفه

اضربكم بضربة عنيفة * دون بنى فاطمة الشّريفه

و دو مرد را با آن عمود بزد و بكشت و حسين عليه السّلام او را فرمود بازگردانند و دعا كرد .

( 1 ) مؤلف گويد : احتمال مىدهم كه اين جوان پسر مسلم بن عوسجه بود ؛ چون نزديك به اين حكايت را در روضة الاحباب و روضة الشهداء از پسر مسلم بن عوسجه روايت كرده است .

آنگاه غلامى ترك از آن حسين عليه السّلام بيرون آمد و او قارى قرآن بود نبرد كرد و گفت :

البحر من طعنى و ضربى يصطلى * و الجوّ من نبلى و سهمى يمتلى

اذا حسامى في يمينى ينجلى * ينشقّ قلب الحاسد المبجّل

و جماعتى را بكشت و گويند هفتاد تن را و بيفتاد پس حسين عليه السّلام گريان به كنار او آمد و روى بر روى او نهاد غلام چشم بگشود و لبخندى زد و جان تسليم كرد .

گر دست دهد هزار جانم * در پاى مباركت فشانم

( 2 ) پس از وى مالك بن ذودان بيرون شد و گفت :

اليكم من مالك الضّرغام * ضرب فتى يحمى عن الكرام

يرجو ثواب اللّه ذى الانعام

آنگاه ابو ثمامه صائدى بيرون آمد و گفت :

عزاء لآل المصطفى و بناته * على حبس خير النّاس سبط محمّد

عزاء لزهراء النبىّ و زوجها * خزانة علم اللّه من بعد احمد

عزاء لاهل الشّرق و الغرب كلّهم * و حزنا على جيش الحسين المسدّد

فمن مبلغ عنّى النّبىّ و بنته * بانّ ابنكم في مجهد اىّ مجهد

( 3 ) پس از وى ابراهيم بن حصين اسدى به مبارزت آمد و رجز مىخواند :

اضرب منكم مفصلا و ساقا * ليهرق القوم دمى اهراقا

و يرزق الموت ابو اسحاقا * اعنى بنى فاجرة الفسّاقا

و هشتاد و چهار تن بكشت ؛ ابو اسحاق كنيت اين مرد است .

پس از وى عمرو بن قرظه بيرون آمد و ذكر او گذشت .

آنگاه احمد بن محمد هاشمى به مبارزت برخاست و گفت :