نفس المهموم ( دمع السجوم ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٤
شجاعت امام حسين عليه السّلام
( 1 )
شجاعت امام حسين عليه السّلام
شجاعت امام حسين عليه السّلام
امّا شجاعت آن حضرت چنان بود چون آن حضرت قصد عراق كرد عبيد الله بن زياد لشكرهاى بسيار به مقابله وى فرستاد سى هزار سوار و پياده پىدرپى يكديگر تا او را محاصره كردند و همهء جوانب بر او بستند با آن شمارهء بسيار و سلاح كامل و از او خواستند به حكم ابن زياد فرود آيد و با يزيد بيعت كند و اگر ابا فرمايد مهيّاى جنگى شود كه رگ و تين و حبل وريد را قطع كند و ارواح را به محلّ اعلى رساند و اجساد را بر روى خاك افكند .
او متابعت جدّ و پدر كرد راضى به ذلّت نشد و حميّت را به مردم آموخت و مرگ زير سايهء شمشير را برگزيد پس خود و برادران و اهل بيت او براى محاربه برخاستند و كشته شدن را بر متابعت يزيد ترجيح دادند و آن گروه لئيم فاجر آنان را فرو گرفتند و بر آنها تير باريدند و حسين عليه السّلام مانند كوه بر جاى ثابت بود و عزيمت او را هيچ چيز سست نكرد ؛ پاى او در ميدان جنگ از كوهها نيز محكمتر بود و دل او از هول قتال مضطرب نمىشد . و قوم او از لشكريان ابن زياد بسيار كشتند و مشرف به مرگ ساختند و مجروح كردند و از اينان كسى كشته نشد مگر پس از آنكه اسراف كرد در قتل مهاجمين ، و بسيارى از آنها را كشتند پس از آن خود كشته شدند .
و آن حضرت مانند شير خشمگين بر هيچ كس نمىتاخت مگر به ضرب شمشير كار او را مىساخت و او را فرش زمين مىكرد .
نقل كرده‌اند از يكى از روات كه گفت : « فو اللّه ما رأيت مكثورا قطّ قد قتل ولده و اهل بيته و اصحابه اربط جاشا و لا امضى جنانا منه و لا اجرأ مقدما و اللّه ما رأيت قبله و لا بعده مثله » .
يعنى : « نديدم مرد تنهاماندهء مصيبت رسيده‌اى را كه فرزندان و اهل بيت و ياران او كشته شده باشند بدين قوّت قلب و آرامش دل و جرأت در اقدام نه پيش از او ديدم مانند وى و نه بعد از او » .
روايت است كه : « ميان آن حضرت و وليد والى مدينه نزاعى بود در زمينى ، پس حضرت دست فرا برد و عمامهء وليد را از سر او برگرفت و در گردنش بست » .
( 2 ) در احتجاج از محمد سائب روايت كرده است كه : « مروان بن حكم روزى به حسين بن على عليهما السّلام گفت : اگر افتخار شما به فاطمه نباشد به چه چيز بر ما فخر مىكنيد ؟ حسين عليه السّلام بر جست و حلق او را بگرفت و بفشرد و آن حضرت سخت قوى پنجه بود و عمامهء مروان را بر گردن او پيچيد تا بيهوش شد » .
مؤلّف گويد : شجاعت آن حضرت ضرب المثل است و شكيبايى او در ميدان جنگ ديگران