ايرانيات در كتاب بزم فرزانگان ( فارسي ) — الصفحة ٤٧

[ 53 - گزارش در بارهء شيوهء زندگى ايرانى ]

ولى در خوردن و نوشيدن همتا نداشت ،

همچنين در عشق‌ورزى ، و ديگر هرچه بود هيچ بود .

هنگامى كه اين مرد خوب درگذشت نكتهء نغزى از خود به يادگار گذاشت ،

در آنجايى كه اكنون نينس خفته است ، گور او گزارش مىكند :

« بشنويد اى مردم ، خواه از آشور هستيد يا از ماد ،

خواه از كراكس 24 يا هندوى 25 با گيسوان بلند ،

و يا از آن سوى درياها ، من فاش مىسازم ، هرچه باداباد :

من ، نينس ، زمانى دمى بودم ،

و اكنون هيچم ، بلكه مشتى خاكم در اينجا ،

آنچه دارم ، آنست كه خوردم و خواندم و عشق ورزيدم .

خواسته را دشمن برد ، بر باد رفت ، نابود شد ،

آنسان كه پرستاران جشن شراب بز نر را 26

آرى ، اكنون من رفته‌ام و در كشور مردگان 27 نه زر دارم ،

نه اسب و نه گردونهء نقره‌اى با خود برده‌ام ،

من اينجا خفته‌ام ، مشتى خاكستر ،

آرى من ، كسى كه زمانى تاج بر سر داشت . » 28

( دوازدهم 38 - 40 ، ص 124 - 128 )

53 - الكيبياد

( Alkibiades )

1 شيوهء زندگى ايرانى را از پاوزانياس

( Pausanias )

2 گرفته بود و فربنتس

( Pharnabazos )

3 رفت و آمد داشت . او جامهء ايرانى مىپوشيد و زبان پارسى آموخت ، چنان كه پيش از او ثميستكل

( Themistokles )

4 نيز آموخته بود . دوريس 5 در كتاب بيست و دوم تاريخ مىنويسد : « پاوزانياس شاه