ايرانيات در كتاب بزم فرزانگان ( فارسي ) — الصفحة ١٧

[ گزارش 16 آنتيفان ]

درست مىكنند و اين زيورها در ميان مردم پارس ، ماد و آسياى كوچك همچون زيورهاى زر گرامىاند . ايزيدر

( Isidoros )

از مردم خارك

( Charax )

4 در اثر خود توصيف سرزمين پارت مىنويسد : در درياى پارس جزيره‌اى هست كه در آنجا مرواريدهاى مخصوصى فراوان بدست ميايد . از اين رو در پيرامون آن جزيره كلك‌هاى بامبوس 5 ديده مىشوند . با اين كلك‌ها تا بيست گره 6 در دريا ميرانند و صدف‌هاى دو پوسته را شكار مىكنند . مردم آنجا مىگويند : هرگاه طوفان و رگبار شديد شود ، توليد مرواريد بسيار بالاست و مرواريدها بسيار بزرگ‌اند . . . ( سوم 45 - 46 ، ص 161 - 162 ) .

[ گزارش 15 هيرن ]

15 - پس از شرحى كه هيرن

( Hieron )

داد ، كينولكس

( Kynulkos )

گفت :

بايد

Decocta

1 ( « جوشانده شده » ) نوشيد ، چون سخنان بانمك را بايد با نوشيدنى هاى ملايم پايين داد . اولپيانوس

( Ulpianus )

2 در پاسخ او ، در حالى كه با خشم بر روى بالش مشت مىكوبيد ، گفت : « كى مىخواهيد از اين سخنان نامفهوم دست بكشيد ؟ زمانى كه من از اين بزم بگريزم ؟ چون ديگر توان هضم سخنان شما را ندارم » هيرن در پاسخ او گفت : « گرامى من ، چون من اكنون در روم كه بر جهان فرمان مىراند زندگى مىكنم ، به پيروى از عادت به زبانى سخن گفتم كه در كشور رواج دارد . در آثار سرايندگان و رويدادنگاران كهن نيز كه به زبان يونانى بسيار دلبسته بودند ، مىتوان به واژه‌هاى ايرانى برخورد ، زيرا آن واژه‌ها ديگر بومى شده‌اند . واژه‌هايى مانند :

Parasanges

« فرسنگ » 3 ،

Astandes

« فرستاده » ،

Angasoi

4 « فرستادهء سوار » ،

Shoinos

5 ( واحد درازا ) ( سوم 94 ، ص 209 ) .

[ گزارش 16 آنتيفان ]

16 - آنتيفان

( Antiphanes )

1 در يكى از كمدىهاى خود به طعنه مىگويد :