خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٨٣

اميد بشر

بهار زندگيم در خزان نشست ، بيا * ( بهار نيست به باغى كه باغبانش نيست )

كنار تربت زهرا تو گريه كن ، كه كسى * بجز تو باخبر از قبر بىنشانش نيست

بيا و پرده ز راز شهادتش بردار * پسر كه بىخبر از مادر جوانش نيست

بجز ولاى تو اى ماه هاشمى طلعت * « شفق » ستاره به هر هفت آسمانش نيست