خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٧٤

گناه محبّت

ناصر فيض ( فيض )

گناه محبّت

گناه محبّت

بهار را چه كند آن دلى كه خرّم نيست * مرا نديدنِ روى تو از خزان كم نيست

غم ، آشناى دل و خانه‌زاد سوته دل‌ست * براى هر دلى اسباب غم فراهم نيست

به جان دوست شبى نيست بى گل رويت * كه چشمهاى من آئينه‌زار شبنم نيست

در انزواى غم انگيز و سرد تنهايى * اگر كه آتش ياد تو باشدم ، غم نيست

ز باغ زمزمه بوى بهشت مىآيد * و اشك سوته دلان كم ز آب زمزم نيست

من از گناه محبت چگونه توبه كنم * كسى كه مهر ندارد ، ز نسل آدم نيست