خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٥٠٦

مناقب هفت گل

خيلتاشان رياحين به چمن بنشينند * همه را ديده و دل بر گل و بر منظر گل

آيت خلق تو بلبل به رياحين مىگفت * گرم گشت از دم او چون دم او مجمر گل

اى ز خلق تو دم باد صبا غاليه بوى * وى ز بوى تو معطّر دم جانپرور گل

جعد را تاب ده و تاب عمامه بگشاى * بشكن رونق سنبل ، بستان افسر گل

بنشين تا ز چمن باد صبا برخيزد * بر سر و فرق تو ايثار كند زيور گل

عمل و علم و شجاعت همه يك جا دارى * ( آنچه خوبان همه دارند تو تنها دارى )

اى به گلزار تو با زينت و فر ، نيلوفر * آب لطف تو كند تازه و تر ، نيلوفر

آفتاب سر تيغ تو اگر شعله زند * بفكند از سر خود ، خود و سپر ، نيلوفر

تاج بر فرق نِه و بر طرف باغ خرام * تا كله بفكنَد از تارك سر ، نيلوفر