خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٥٠

ولىّ كردگار

محمّد آزادگان ( و اصل )

آن كه مىسايد به پاى عزّتش سر آفتاب * مىزند هر بامدادش بوسه بر در آفتاب

ماهش از روى تمنّا حلقه بر در مىزند * بهر ديدارش بر آرد از افق سر آفتاب

از كواكب آنكه مىسازد نثار مقدمش * در سحرگاهان هزاران درّ و گوهر آفتاب

عالمى را گاه ميلادش چراغانى ببين * آسمان را بسته اندر طاق زيور آفتاب

پا گذارد بر زمين ، صاحب زمان روزى مگر ، * در زمين مىگستراند سندس زر آفتاب

اى ولّى كردگار ! اى حجّت ثانى عشر ! * اى ز رخسار دلارايت منوّر آفتاب