خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٤٧٦

مصلح كل

دل افسردهء ما را زغم آكنده ببين * مسلمين را ز همه جاى پراكنده ببين

آشنا را بر بيگانه سر افكنده ببين * از غم بيهنرى يكسره شرمنده ببين

چه بگويم كه تو خود آگهى از راز نهان * بارى آنجا كه عيان است چه حاجت به بيان

بى تو ما دَر كف بيگانه گرفتار شديم * خون جگر از ستم دشمن مكّار شديم

تو سرى خور ز هوسرانى اشرار شديم * در بر خلق جَهان خوارتر از خار شديم

اجنبى پاى چو در كشور اسلام نهاد * هستى ملّت ما را ز جفا داد بباد

سالها دم زند از مهر و ولايت قدسى * مىكند صبح و مسا مدح و ثنايت قدسى

فكند كاش سر خويش به پايت قدسى * تا كند جان خود از شوق فدايت قدسى

چه شود گر كنى از لطف به « قدسى » نظرى * تا كه از نخل وصال تو بچيند ثَمرى