خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٤٧٤

مصلح كل

رُوى زيباى تو اى دوست نديديم آخر * گلى از گلشن وصل تو نچيديم آخر

نغمه‌ى رُوح فزايت نشنيديم آخر * چون هلال از غمت ايماه خميديم آخر

روز ما تيره‌تر از شب بود از دورى تو * زده آتش به دل ما غم مستورى تو

شب تار همه را ماه دل افروز توئى * عارفان را به خدا معرفت آموز توئى

داور و دادرس و دادگر امروز توئى * مصلح كُل توئى و بر همه پيروز توئى

هر كه آزاده و دانشور و صاحبنظر است * بهر اصلاح جهان منتظرِ منتظَر است

ما همه بنده ، توئى صاحب ما سرور ما * نبود جُز تو كسى قائد ما رهبر ما

چون توئى در همه جا حامى ما ياور ما * در پناه تو بود ملّتِ ما كِشورِ ما

سايهء لطف تو تا بر سر احباب بود * دل ز مهر تو چو خورشيد جهانتاب بود