خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٤٦٨

پادشاه عصر

حكيم صفاى اصفهانى

پادشاه عصر

پادشاه عصر

از شاخ سرو ، مرغ سحر خيز زد صفير * برخيز ، من غلام تو اى ترك بى نظير

سلطان سُرخ گل زد ز نگار گون سرير * اى لالهء تو رهزن و مشك تو دستگير

با گونهء چو لاله بياور شراب پير * در پاى گل كه عالم فرتوت شد جوان

از كاخ سر پس از مه ارديبهشت زن * خرداد شد تو خيمه بر اطراف كشت زن

ز آب فسرده نار كف زرد هشت زن * بردار خشت خم ، سر گردون به خشت زن

آن خاك خشك بر سر آن پير زشت زن * اى خوب‌تر بگونه ز خورشيد آسمان