خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٤٦٦

لواى صاحب الزمان

همان وجود نازنين كه جان ما فداى او * بقاى ممكنات را بدانم از بقاى او

نبرده پى به ذات او كسى بجز خداى او * همان كه پُر شود جهان ز عدل او زراى او

نهند سر به طاعتش جوان و پير و مرد و زن

جهان شمول مىشود لواى صاحب الزمان * به مدحتش زبان جان ز ماسوا مديحه خوان

جهان اگر شود زبان به مدح او چه مىتوان ؟ * فراتر است از سخن فراتر است از بيان

در او نهان از او عيان صفات و ذات ذوالمنن

سحر دريد جيب شب سرآمد انتظارها * نشاط و شوق موجزن ز جان بيقرارها

كه ديده يك گل آورد به همرهش بهارها * گل بهشت آفرين شكوه لاله‌زارها

گشود ديده بر جهان مهين خديو مؤتمن