خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٤٦٥

لواى صاحب الزمان

ز روى خشمگين خود زمين فرو نهاده چين * چو نو عروس بسته گل به تار زلف عنبرين

بهشت را به دامن پُر از گل بهار بين * زمين چو پُر نگار شد ز مفرش زمرّدين

به آسمان رسد نوا ز بلبلان نغمه زن

جمال يار جلوه‌گر ز مشرق پياله‌ها * به دست ميكشان ببين ز برگ رز حواله‌ها

ز روى گل غبار غم زدوده اشك ژاله‌ها * خرد به مشرب جنون بسوخته رساله‌ها

فضا عبير بيز شد ز بوى نافهء ختن

بناز دلستان من نهد قدم به گلستان * به مقدمش نهاده سر ز شوق جان عاشقان

به دلبرى ز دلبران ربوده طاقت و توان * جمال حق ز طلعتش بود چو آفتاب عيان

ز نسل پاك عسكرى ز دودمان بو الحسن