خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٤٦٤

لواى صاحب الزمان

ز خاك ، مرده مىجهد ، مگر نشور مىدمد ؟ * و يا به امر ايزدى مَلَك به صور مىدمد ؟

دوباره جلوه‌هاى حق ز كوه طور مىدمد * ز شاخه شاخهء شجر لواى نور مىدمد

عروس غنچه ميدَرد ميان حجله پيرهن

قامت سرو ناز را بر لب جويبار بين * نرگس عشوه باز را مى زده و خمار بين

قمرى و سار و صعوه را بر سر شاخسار بين * دامن دشت و باغ را پُر گل و پُر نگار بين

زمين پس از فسردگى به آفتاب شسته تن

نهاده دل غمِ جهان به سوى عشق رو كند * ز تاب زلف پُر شكن هماره گفتگو كند

بسانِ غنچه بشكفد حديث رنگ و بو كند * ز نغمه كوه و دشت را چو پُر ز هاى و هو كند

كند اسير خويش را به طرهء شكن شكن