خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٤٦٠

شاهد بزم ازلى

با چنين بيهده دل دست ز جان بايد شست * اين چنين گفت مرا پير ره از روز نخست

دل گر از راه برون رفت به راه آورمش * پردهء خود سرى و كبر ز هم بر درمش

پس به خلوتگه معشوق حقيقى برمش * برم اندر حرم شاه و كنم محترمش

تا مگر از دل و جان بندگى شاه كند * هم مرا روزى از راز شه آگاه كند

شاه خوبان كه بجز جانب درويش نديد * آنكه شد عاشق و معشوق بجز خويش نديد

روى او را ز صَفا چشم بدانديش نديد * ديدهء عاشق از يك نظرش بيش نديد

كاين چنين شور غم عشق به هم درفكند * آه اگر روزى آن پرده ز رُخ بر فكند