خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٤٣٠

واسطهء فيض

پرده بر انداز كه بى روى تو * روز همه شد چو شب موى تو

ما همه دلدادهء روى توييم * خاك نشين سر كوى توييم

غيبت اگر مىكنى ، از ما چرا * حال كه شد ، غيبت كبرى چرا

طبع « رياضى » كه غزلخوانِ توست * خاك بَرِ رفعت ايوان توست

به كه دم از طبع ( نظامى ) زند * ختم ، سخن را به ( نظامى ) كند :

اى مدنى برقع و مكّى نقاب * سايه نشين چند بود آفتاب

خطبه بخوان تا خطبا دم زنند * سكّه تو زن تا امَرا كم زنند

منتظران را به لب آمد نفس * اى به تو فرياد ، به فرياد رس