خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٤٢٦

خيز و جهان پاك ز ناپاك كن

خيز و بكش تيغ دوسَر از نيام * اى شه منصور پى انتقام

خيز و جهان پاك ز ناپاك كن * روى زمين پاك ز خاشاك كن

اى به تو امّيد همه خاكيان * بلكه اميد همه افلاكيان

شمس و فلك شمسهء ايوان توست * جنّ و ملك بندهء دَربان توست

مَطلع و الشّمس بود روى تو * مَظهر وَ الّليل دُو گيسوى تو

ديدهء خلقى همه دَر انتظار * كز پَس اين پرده شوى آشكار

مُحتَجب از خلق جهان تا به كى ؟ * در پس اين پرده نهان تا به كى ؟

ما كه نداريم به غير از تو كس * اى شه خوبان تو به فرياد رس

« ذاكر » بيچاره همه صُبح و شام * مىكند از دُور به كويت سلام