خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٤١٣

خانهء خورشيد

گر كه نه يار است پس اين بوى كيست ؟ * عطر خوش خرمن گيسوى كيست ؟

راه قرار دل من مىزند * چنگ به تار دل من مىزند

انجمن افروز شب تارى است * با مَنَش اين گونه سر يارى است

گاه به اين دل شده سر مىزند * اوست كه آهسته به در مىزند

با دل من گرم سخن مىشود * همدم تنهائى من مىشود

آمده آن مايهء امّيد من * در دل شب سر زده خورشيد من

آنچه نمىداشتم امّيد شد * سنگر من خانهء خورشيد شد

آمد و در خانهء دل خانه كرد * زلف پريشان مرا شانه كرد

دست نوازش به سرم مىكشيد * بيشتر از پيشترم مىكشيد