خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٤٠٧

منتظران را به لب آمد نفس

نظامى گنجوى

منتظران را به لب آمد نفس

منتظران را به لب آمد نفس

اى مدنى برقع و مكّى نقاب * سايه نشين چند بود آفتاب ؟

منتظران را به لب آمد نفس * اى ز تو فرياد به فرياد رس

ملك بر آراى و جهان تازه كن * هر دو جهان را تو پر آوازه كن

سكّه تو زن تا امرا كم زنند * خطبه تو خوان تا خُطَبا دم زنند

باز كش اين مسند از آسودگان * غسل ده اين منبر از آلودگان

ما همه جسميم بيا جان تو باش * ما همه موريم سليمان تو باش