خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٤٠٠

چشم عاشقان تا كى ريزد از فراقت خون

حال ما مسلمانان ، درهم است و بى سامان * درد ما شود درمان ، از لبت به آسانى

از عطاى مسكينان ، ملك حُسن و احسانت * كم نگردد اى منعم ، چون عطاى رَحمانى

راه سخت و منزل دور ، شام تار و مَه بى نور * پاى خسته دل رنجور ، رهبرا تو خود دانى

كار دل شده مشكل ، دور ، كشتى از ساحل * روزگار نامقبل ، داد از اين پريشانى

چشم عاشقان تا كى ، ريزد از فراقت خون * درمند هجرانم ، اى طبيب درمانى

خاطر « الهى » را از رُخت چو ماه افروز * كز غمت شب هجران ، در هم است و ظلمانى