خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٣٩٧

مولاى دين

تا ذرّه ذرّه را دل ديگر بر آورد * نقّاش داده دل را شكل صنوبرى

تا چند شام كفر كند عرض تيرگى * وز بيم ، صبح دين نكند پيرهن درى !

وقتست كز نشيمن اقبال مستدام * چون خور برون خرامى با تيغ حيدرى

وانگه به سعى ، بازوى اسلام بر كشى * زين روبهان كفر لباس غضنفرى

يك چند گرد معجرشان مغفرى به فرق * بنماى معجزى كه كند باز معجرى

بشكن شكسته زورقشان را به موج قهر * وانگاه ده به دجلهء خونشان شناورى

جمعى كز آن ميانه به اسلام مايلند * فرمايشان به جادّهء شرع رهبرى

« طالب » رسيد وقت دعا دست دل بر آر * وانگه به دين دعا كن ختم ثناگرى :

شرعت هميشه تازه بود در ميان خلق * وين رَسم خوش اساس نيابد مكرّرى