خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٣٨١

صبح امّيد

بهر خونخواهى او وز پى آزادى قُدس * سينه‌ها چون سپر آمد ، تو بيا مهدى جان

لاله كارى شده راه تو وجب در وَجبش * بس ز خون لاله بر آمد ، تو بيا مهدى جان

نوجوانان همه با يادِ تو در جبهه به خون * جسمشان غوطه‌ور آمد ، تو بيا مهدى جان

آبيارى شده با خون ، شجرِ دين نبى * كاين چنين بارور آمد تو بيا مهدى جان

از غم مام و پدر ، همسر و طفلان شهيد * داغها بر جگر آمد تو بيا مهدى جان

هر كه افزوده‌تر از عشق « اميد » ش به تو شد * بر تو مشتاق‌تر آمد تو بيا مهدى جان