خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٣٧٥

امام اكبر و اعظم

نفاق و كفر به ايمان بَدَل شود ، كه اگر * به نى دمند برآيد از آن صداى اذان

شها به جان تو سوگند ، شوق ديدارت * ز ناشكيب دلم برده صبر و تاب و توان

نه روز هجر سرآيد ، نه عمر مىماند * رسيده عمر به پايان و هجر ، بىپايان

به قدر صبر توام عمر نوح مىبايد * كه تا خلاص توان شد مگر ازين طوفان

اگرچه لايق مدحِ تو نيست اشعارم * ولى چه چاره جز اينم نبود در دكّان

صفات مصطفوى گر برون ز ادراك است * به قدر قوّه نُموده‌ست قدر خود حَسّان

ز مدح او نشد افزون مقام مصطفوى * ولى بماند ز حَسّان به روزگار ، نشان

منم « وفائى » ، كز يمن همتت امروز * گذشته رشتهء نظمم ز گوهر غلطان

به مدحت تو شدم نكته سنج و نغمه سرا * كه دوستى را معيار باشد و ميزان