خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٣٥٥

خسرو زمانه

بتگرانند و بت پرستان در دهر * خيز و تنشان بسوز و بتشان بشكن

چند اى خسرو زمانه به گيتى * بى تو خاصان كنند ناله و شيون

مسند شرع را هم اكنون بى تو * كفر برچيد ، خيز و مسند بفكَن

به فلك بر فراز رايت نصرت * خاك در چشم ديو خيره بيا كن

خيمهء عدل را به پا كن و بنشين * كه ستمگر شد اين زمانهء ريمن

قومى از كردگار بيخبران را * جايگاه تو گشته ممكن و مسكن

تيغ خونريزى از نيام برون كن * وز چنين ناكسان تهى كن ممكن

خرّم آن روز كاين چنين بنشينى * اى گداى در تو چرخ نشيمن

رايت دين مصطفى به فرازى * ز حدّ ترك تا مداين و مدين