خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٣٥٣

خسرو زمانه

ملك الشعراء محمّد تقى بهار خراسانى ( بهار )

خسرو زمانه

خسرو زمانه

اى به روى و به موى ، لاله و سوسن * سبزه دارى نهفته در خَزِ ادكن

سوسن تو شكسته بر سر لاله * لالهء تو شكفته در بُنِ سوسن

لب لعلت گرفته رنگ ز مرجان * سر زلفت ربوده بوى ز لادن

آفت جانى از دو غمزهء دلدوز * فتنهء شهرى از دو نرگس پرفن

هر كجا دست بر زنى به سر زلف * رود از خانه بوى مشك به برزن

زلف را بيهده مكاه كه باشد * دل عشّاق را به زلف تو مسكن

خود به گردن تر است خون جهانى * كى رسد دست عاشقانت به گردن