خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٣٤٨

در مدح امام زمان « عج »

چو گرد فتنه بار انگيزى اى منصُور از مركب * چو بند ذو الفقار آويزى اى معصوم از معصم

به سنگين تيغ ، سوزى مزرع افلاك را خرمن * به رنگين رمح سازى مهملات خاك را معجم

سزد ريزى ز بس زال فلك را خون فرزندان * كه بيرون نارد از تن تا قيامت جامهء ماتم

به اين آهنگ ، بس ناميده مرغان كهن شاها * ولى گويا چو من ناليده باشد عندليبى كم

به غير از خاطرم كايد به دامن شاهد نظمش * دمد روح القدس چون ز آستين فكر بكرم دم

نه هر فرزند كز بى شوى زن آيد شود عيسى * نه هر بى شوى زن كاورد فرزندى بود مريم

نجويد ، تا زمين جويد ره آسايش از گردون * نگردد ، تا فلك گردد به گرد مركز عالم

مگر در معبر مسدود ، پاى دشمنانت ره * مگر دَر گردن مقصُود ، دست دوستانت خم