خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٣٤٧

در مدح امام زمان « عج »

كنى دجّال را تا غرق نيل تيغ چون قبطى * به افناى تو روزى چند زال چرخ شد ملهم

چنان كز هاتف غيب آمد از فرعونيان پنهان * به گوش مادر موسى نداى فاقذفي في اليم

تو آن عاجز نوازى ، كز جلالت شحنهء عدلت * به جبهه آورد چون چين ، به حاجب افكند چون خم

صعاوى را دهد در حلقهء چشم آشيان شاهين * غزالان را بود روز و شبان از پى شبان ضيغم

ضعيفان را در ايام تو آرام است و از بأست * كند گرگ از بره ، شاهين ز تيهو ، شير از آهو ، رَم

به روز رزم كاندر دل نماند شهسواران را * خيال يارى از خال و گمان دوستى از عمّ

زمين از خون خونريزان چو رنگين چهرهء روسى * هوا از گرد شبديزان ، چو مشكين طرّهء ديلم

صداى پاى عزرائيل ، در گوش زمين مضمر * هواى ناى اسرافيل ، بر دوش هوا مدغم

فلك را هفت پرويزن ز آه خسته بيزد تف * زمين را هفت پيراهن ، ز خون كشته گيرد نم