خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٥

آينهء غيب نما

روى دل سوى تو داريم به صد عجز و نياز * جز تو ابراز نداريم به كس حاجت خويش

جز تو ما را نبود ملجايى اى حجت حق * باد سوگند تو را بر شرف و عصمت خويش

« دست ما گير كه بيچارگى از حد بگذشت » * بگشا مشكل ما را به يَدِ همت خويش

روزگارى است كه از جهل و نفاق و نخوت * هر كسى رنج كسان مىطلبد ، راحت خويش

تا كه بر كار خلايق سرو سامان بخشى * گير با دست خدائى عَلَمِ نهضت خويش

توئى آن گوهر يك دانهء درياى وجود * كه خداوند جهان خواند تو را حجّت خويش

ساخت حق آينهء غيب نما روُى تو را * نِگَرد خواست در آن آينه تا طلعت خويش

هست ميلاد همايون تو آن عيد كه حق * در چنين روز عيان كرد مهين آيت خويش

يافت زان روى شرف نيمهء شعبان كامروز * شامل حال جهان كرد خدا رحمت خويش