خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٣٢٩

سلطان وحدت

تو جانِ جانِ جانى ، از مرگ جسم مگريز * جان تو نيست فانى ، منديش ز ارتحالش

چرخ دل « صفا » را از ابر كرد صافى * زان روست مطلع الشّمس ، مرآت مه صَقالش

بيضاى دست موسى سر زد ز آستينش * عشق آتش مثالى است ، دل طور بيمثالش