خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٣٢٨

سلطان وحدت

آمد شه حقايق در كف كمند توحيد * گردن نهيد گردن ، دَر بند امتثالش

با آنكه هر چه دارند خاقان و قيصر از اوست * خاقان دهد خراجش ، قيصر دهد منالش

بر صدر پاسبانى گر بنگرى بر اين در * خورشيد را توان ديد گرد صف نعالش

گر كوه را ببينى ، بى موى دوست ، بينى * از مويه همچو مويش ، از ناله همچو نالش

بشكست حقّهء چرخ ، وا كرد عقدهء دل * دست قضا شكوهش ، شست قَدَر فعالش

دجّال چون گريزد از كارزار مهدى * شير عرين چو غرّد ، قربان شود شگالش

گاوست خويش پرور از بهر عيد قربان * دجّال ، گاو مهدى عيدست دَر قبالش

و اصل مشو كه و اصل در سير نيست كامل * يعنى به وصل زن چَنگ ، دَر زلف اتصالش

بى جسم و جان و دل شو ، با دوست متّصل شو * فانى است قطره تا هست از بحر انفصالش