خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٣١٢

آصف سليمان قدر

شگفت نيست مسيح ار چراغ بنشاند * ز باد فتنهء دجّال ظالم مغرور

چگونه دامن شرع نبى نخارد خار * هزار بولهب اندر كمين نشسته ز دور

ز دست حادثه ترسم كه سايه اندازد * بر آفتاب شريعت غبار فسق و فجور

به احترام شريعت گرم رسيدى دست * به زجر بر سر زهره شكستمى طنبور

چو دسترس نبود پاى ما و دامن صبر * به ستره‌اى بنشينيم حاليا مستور

ميان دايره چون نقطه معتكف باشيم * به جور دور بسازيم تا به دور ظهور

ظهور مهدى قائم كه چون سليمانش * مسخّرند به رغبت وحوش و جنّ و طيور

برابرى نكند آفتاب با ظِلّش * تفاوت‌ست بلى در ميان ظلّ و حرور

چنان كه پر بود از جور و كين جهان خراب * به دين و داد كند ضبط عدل او معمور