خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٧

ماه مهرپرور

از بوستان نرجس اين گل چو خنده زن شد * از شرم روى او گل در غنچه شد مُسَتّر

بر فرش تا قدم زد آن شاه عرش كرسى * از فرّ مقدمش فرش از عرش گشت برتر

شد سرّ ( كُنتُ كنزا ) امروز آشكارا * كامد به عرصهء خاك از بطن پاك مادر

يا للعجب چه روزىست روز ولادت او * كايّام يافت رونق ، آفاق جست زيور

برجى چو عسكرى را اينش رواست خورشيد * دُرجى چو نرجس پاك اينش سزاست گوهر

شاهى كه انبيا را او هست مير و سالار * شاهى كه اوليا را او هست شاه و سرور

شاهى كه دست عدلش بركند ظلم را بيخ * شاهى كه تيغ تيزش افكند فتنه را سر

شاهى كه در سپاهش عيسى بود سپهدار * شاهى كه بر جنابش موسى بود ثناگر

نبود عجب اگر خصم بگريزد از نهيبش * آرى چسان ستيزد روباه با غضنفر