خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٣٠١

چون هماى دولتش بال عدالت گسترد

صعوه را با باز ، در يك شاخ دَمساز آورد * پشه را با باد ، دَر يك بزم هم محضر كند

گرگ را با ميش ، دَر يك گلّه چوپانى دهد * وحش را با طير ، دَر يك كاخ هم منظر كند

باز با تيهو به يك گلزار ، پرواز آورد * شير با آهو ، به يك سرچشمه آبشخور كند

حلقهء فرمانبَرى ، در گوش كيخسرو كند * طوق طوع و بندگى ، در گردن قيصر كند

از ضياء مهر چهرش ، سنگ ، لعل و دُر شود * كيمياى قدرتش ، خاك سيه را زر كند

در مديحش تهنيت را ، مىسزد رُوح القدس * اين همايون چامه از شعر « حبيب » از بر كند