خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٢٩١

سالار جهان

تنها نه منم ثناگر آن شاه * جبريل امين مديح گر دارد

صد خاك نشين چو خضر و اسكندر * هر گوشه به خاك رهگذر دارد

تا هادى راه دين بود مهدى * دل ايمنى از غم و خطر دارد

از غول چه غم خورد درين وادى * هر كس كه چو خضر ، راهبر دارد

چون من نخورد غم از گنه آن كو * اين گونه شفيعِ معتبر دارد

در رستهء عاشقان كوى او * اين بنده متاع مختصر دارد

برتر شود از فلك متاع من * آن شاه قبول خويش اگر دارد

او راست مَقر به جنّة المأوى * خوش آنكه به كوى او مقر دارد

جنّت همه بهرهء ولىّ اوست * چونان كه عدوى او سقر دارد