خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٦

نهال روضهء خلدش حكايتى ز لب است

ملك الشّعراى صبورى ( صبورى )

نهال روضهء خلدش حكايتى ز لب است

نهال روضهء خلدش حكايتى ز لب است

پرى رخى كه خداوند زلف پرشكن است * بلاى كشور و آشوب شهر و ماه من است

به زير هر خم جعدش هزار چين و شكن * ولى هزار دل و جان اسير هر شكن است

فراز سَروَش از ماه و مشترى ثمر است * بگرد ماهش از مشك و غاليه رسن است

نه همچو رنگ رُخ او شقيق در بُستان * نه همچو لعل لب او عقيق دَر يمن است

فروغ ديدهء حُسن است و شاه خوبان است * چراغ مجلس انس است و شاه انجمن است

نسيم از بر او بوى گل فراز آرد * كه خرمن گلشن اندر ميان پيرهن است