خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٧

در مديح حضرت ولىّ عصر

چسبيده آنچنان مژه‌هايم به هم كه نيست * امكان باز كردن آن هم به هيچ باب

با درد برنيايد هرگز به حيله كس * بيهوده ديدهء من ، در شير كرد آب

شيرى كه مىچكانم در ديده خون شود * آرى به اصل باشد هر چيز را مآب

چون سايه اختيار نمودم به چشم درد * بارى روم به سايهء شاه فلك جناب

شاه زمانه ، مهدى هادى لقب كه هست * معصوم از پدر به پدر تا ابو تراب

شاهى كه آفتاب به رأى منير او * جويد بسان ذرّه به خورشيد انتساب

شاها تو آن امامى كز خاك پاى تو * يعنى كه من ، سپهر برين مىكشد عتاب

آن كس كه دامن تو به امّيد ديگرى * از كف گذاشت بس بود او را همين عذاب

اين بس عذاب تشنه كه از آب بگذرد * وانگه به قصد آب نهد روى بر سراب