خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٢

دور جهان به سلطنتش قائم

اين جمله هست و هيچ نداند كس * جز ذات حق حقيقت و مقصد را

رمزى است در نهاد بنى آدم * كز وى توان شناختن ايزد را

آن قوّه گر نبود كجا مىكرد * بر عبد ، امر و نهى مؤكّد را ؟

دادت نشان به گنج وجود خود * تا وارهى ز جوع و نهى كد را

جُز اين به عقل نايد كز حكمت * ايجاد كرد اشرف و انكد را

آنجا كه ره به غير تحيّر نيست * عقل افكند چگونه مسند را

نه عقل حاكم است نه علم اينجا * نه از چنين شناخت توان جد را

آگه نه زان توان به خبر گشتن * چَند ار به هم نهند مجلّد را

نامد خبر كه حال « صفى » چون شد * زان پس كه يافت شاهد و مشهد را