خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ٢١٨

دور جهان به سلطنتش قائم

زاهد اگر به خواب بيند رويش * بتخانه كرد خواهد معبد را

دو چشم او به فتنه گرى ماند * مستان جنگجوى مُعَربد را

برده به طبع ، گوهر ياقوتش * رنگ عقيق و رونق بُسَّد را

دانى كه خون ماست به جوش از چه * بينى اگر لطافت آن خَد را

روز قيامت ار كه بر افرازد * آن سرو قامت از طرفى قد را

روشن علامتى است رُخش در زلف * بر غيبت و ظهور ، « محمّد » را

قائم كه حق ز دُور نخستين كرد * دائر به وى ولايت احمد را

ظاهر به واحديّت اصلى شد * هر دورهء تجلّى ممتد را

يكتا به وحدت است نه آن يكتا * كاوّل بود هزار و ده و صد را