خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ١٩٩

عدل جهان آرا

مرحوم صغير اصفهانى

عدل جهان آرا

عدل جهان آرا

نيست بازار جهان را به از اين سودائى * كه دهى جان پى همصحبتى دانائى

دوش پروانه چنين گفت به پيرا من شمع * سوزم اندر طلب صحبت روشن رائى

بايدت خون جگر خورد به ياد لب يار * نيست در خوان محبّت به از اين حلوائى

رفرف عشق بِنازم كه بَرَد عاشق را * تا به جائى كه نباشد دگر آنجا جائى

پاىِ لرزان ، دلِ حيران رَه پُر چَه ، شب تار * دست گيرد مگر از كور دلان بينائى

راستى كجروى چرخ فزون گشت ، كجاست * دست اختر شكنى ، پاى فلك فرسائى ؟