خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ١٩٦

خوشا دردى كه درمانش تو باشى

گل و گلزار خوش آيد كسى را * كه گلزار و گلستانش تو باشى

چه باك آيد ز كس ؟ آن را كه او را * نگهدار و نگهبانش تو باشى

مپرس از كفر و ايمان بيدلى را * كه هم كفر و هم ايمانش تو باشى

براى آن به ترك جان بگويد * دل بيچاره ، تا جانش تو باشى

« عراقى » طالب درد است دايم * به بوى آنكه درمانش تو باشى