خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — الصفحة ١٣٥

اشك خونين

گفتمش كيست بدين موهبت آيد ؟ گفتند : * مهدى است اين كه از او حشمت و فر مىريزد

اين همان است كه گر تيغ كشد روز نبرد * از سر تيغ كجش فتح و ظفر مىريزد

ز تبرّاى عدوى تو تبر را ديدم * ريشهء خصم بدانديش تو بر مىريزد

به تماشاى گلستان اگر آيد اين سرو * دستهء گل به سرش دست قدر مىريزد

باغبان هر گل نو رسته كه دارد در باغ * همچو جان در قدمش تازه و تر مىريزد

به فراقش چكنم گر نكنم گريه مُدام * اشك خونين شب و روزم ز بصر مىريزد

روشنى بخش چراغ شب دلها « حّداد » * طرفه اشكى است كه هنگام سحر مىريزد